کالبد شکافی استرس به عنوان عامل بازدارنده بهبود ارتباطات مدیران و کارکنان سازمان‌ها

ﻣﻨﺎﺑﻊ ﺍﺳﺘﺮﺱ ﺭﺍ ﻣﻰ ﺗﻮﺍﻥ ﺑﻪ ﺩﻭ ﻣﻘﻮﻟﻪ ﺗﻘﺴﻴﻢ ﺑﻨﺪﻯ ﻛﺮﺩ:

1-4- ﻣﻨﺎﺑﻊ ﺳﺎﺯﻣﺎﻧﻰ ﺍﺳﺘﺮﺱ ﻛﺎﺭﻯ.

2-4- ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻓﺮﺩﻯ ﺍﺳﺘﺮﺱ.

1-4 ﻣﻨﺎﺑﻊ ﺳﺎﺯﻣﺎﻧﻰ ﺍﺳﺘﺮﺱ ﺯﺍ ﺭﺍ ﻣﻰ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺗﺤﺖ ﻋﻨﺎﻭﻳﻦ ﺯﻳﺮ ﺑﺮﺭﺳﻰ ﻧﻤﻮﺩ:

1-1-4- ﺑﺎﺭ ﺍﺿﺎﻓﻰ ﻛﺎﺭ

ﻳﻚ ﻣﻨﺒﻊ ﻣﺸﺘﺮﻙ ﺍﺳﺘﺮﺱ ﻛﺎﺭﻯ، ﺑﺎﺭ ﺍﺿﺎﻓﻰ ﻛﺎﺭ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺯﻣﺎﻧﻰ ﺑﻮﺟﻮﺩ ﻣﻰ ﺁﻳﺪ ﻛﻪ ﺁﻥ ﺷﻐﻞ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﻣﻀﺎﻋﻒ ﻛﺎﺭﻯ، ﺭﺍﻧﺪﻣﺎﻥ ﻳﺎ ﺗﻤﺮﻛﺰ

ﺯﻳﺎﺩﻯ ﻧﻴﺎﺯ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﺸﺎﻏﻠﻰ ﻣﺜﻞ ﺳﺮﺑﺎﺯﺍﻥ، ﻛﻨﺘﺮﻝ ﻫﺎﻯ ﺗﺮﺍﻓﻴﻚ ﻫﻮﺍﻳﻰ، ﻭ ﻛﺎﺭﻛﻨﺎﻥ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﻫﺎﻯ ﺍﻳﻤﻨﻰ.

2-1-4- ﻋﺪﻡ ﺑﻬﺮﻩ ﻭﺭﻯ ﻭ ﻛﻢ ﻛﺎﺭﻯ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﺣﺪ ﺍﻳﻦ ﻧﻮﻉ ﺍﺯ ﺍﺳﺘﺮﺱ ﺯﻣﺎﻧﻰ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﻣﻰ ﺍﻓﺘﺪ ﻛﻪ ﻛﺎﺭﻛﻨﺎﻥ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻛﻨﻨﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﻛﺎﻓﻰ ﺍﺯ ﺗﻮﺍﻧﺎﻳﻰ ﻫﺎ، ﻣﻬﺎﺭﺕ ﻫﺎ ﻭ ﺩﺍﻧﺶ ﻛﺎﺭﻯ ﺷﺎﻥ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻧﻤﻰ ﺷﻮﺩ ﻳﺎ ﺷﻐﻠﺸﺎﻥ ﺧﺴﺘﻪ ﻛﻨﻨﺪﻩ ﻭ ﻳﻜﻨﻮﺍﺧﺖ ﺍﺳﺖ. ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺑﺮﺧﻰ ﻓﺎﺭﻍ ﺍﻟﺘﺤﺼﻴﻼﻥ ﺩﺭ ﺳﻤﺖ ﻫﺎﻯ ﺧﺪﻣﺎﺕ ﻣﺸﺘﺮﻯ ﻳﺎ ﻣﻨﺸﻰ ﺳﻄﺢ ﭘﺎﻳﻴﻦ.

3-1-4- ﻧﻘﺶ ﻛﺎﺭﻯ

ﻣﻨﺒﻊ ﺍﺻﻠﻰ ﺍﺳﺘﺮﺱ ﻧﻘﺶ ﻛﺎﺭﻯ، ﺍﺑﻬﺎﻡ ﺷﻐﻠﻰ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻫﻨﮕﺎﻣﻰ ﺭﺥ ﻣﻰ ﺩﻫﺪ ﻛﻪ ﺟﻮﺍﻧﺐ ﻛﺎﺭ ﺍﺯ ﻗﺒﻴﻞ ﻭﻇﺎﻳﻒ، ﻧﻴﺎﺯﻣﻨﺪﻯ ﻫﺎ ﺑﻄﻮﺭ ﻭﺍﺿﺢ ﻭ ﺭﻭﺷﻦ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻧﺸﺪﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭﻗﺘﻰ ﻛﺎﺭﻛﻨﺎﻥ ﺍﺯ ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺖ ﻫﺎ ﻭ ﻭﻇﺎﻳﻔﺸﺎﻥ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﺒﺎﺷﻨﺪ ﺍﻣﻜﺎﻥ ﺑﻮﺟﻮﺩ ﺁﻣﺪﻥ ﺍﺳﺘﺮﺱ ﻓﺮﺍﻫﻢ ﻣﻰ ﺷﻮﺩ.

4-1-4- ﻋﺪﻡ ﻛﻨﺘﺮﻝ

ﻣﻨﺒﻊ ﻣﻬﻢ ﻭ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺍﺯ ﺍﺳﺘﺮﺱ ﻛﺎﺭ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺣﺲ ﻭ ﺩﺭﻙ ﻧﺎﺷﻰ ﻣﻰ ﺷﻮﺩ ﻛﻪ ﻛﺎﺭﻣﻨﺪﺍﻥ ﺣﺲ ﻛﻨﻨﺪ ﻛﻨﺘﺮﻝ ﻛﺴﻰ ﺭﺍ ﺭﻭﻯ ﻣﺤﻴﻂ ﻛﺎﺭﻯ ﺭﻭﻯ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﻛﺎﺭﻯ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺍﺳﺘﺮﺳﻰ ﻛﻪ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻋﺪﻡ ﻛﻨﺘﺮﻝ ﻧﺎﺷﻰ ﻣﻰ ﺷﻮﺩ ﺧﺼﻮﺻﺎً ﺩﺭ ﺷﻐﻞ ﻫﺎﻯ ﺳﻄﺢ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﻣﺘﺪﺍﻭﻝ است.

5-1-4- ﺗﻜﻨﻮ ﺍﺳﺘﺮﺱ

ﺗﻜﻨﻮ ﺍﺳﺘﺮﺱ ﻳﻌﻨﻰ ﺍﺳﺘﺮﺳﻰ ﻛﻪ ﺍﺯ ﻧﺎﻣﻌﻠﻮﻣﻰ ﻭ ﻧﺎ ﻣﺸﺨﺺ ﺑﻮﺩﻥ ﺩﺭ ﺍﺛﺮ ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ ﺗﻜﻨﻮﻟﻮژﻳﻜﻰ ﻧﺎﺷﻰ ﻣﻰ ﺷﻮﺩ. ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ ﺍﺯ ﻛﺎﺭﻣﻨﺪﺍﻥ ﺍﻣﺮﻭﺯﻯ ﺍﺯ ﻛﺎﺭﻣﻨﺪﺍﻥ ﺗﺎﺯﻩ ﻭﺍﺭﺩ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺗﺎ ﻣﺪﻳﺮﺍﻥ ﺳﻄﺢ ﺑﺎﻻ، ﺑﺎ ﺷﻐﻞ ﻫﺎﻳﻰ ﻣﻮﺍﺟﻪ ﻣﻰ ﺷﻮﻧﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻧﺎﭼﺎﺭ ﺑﺎ ﺟﻮﺍﻧﺐ ﺗﻜﻨﻮﻟﻮژﻳﻜﻰ ﺷﻐﻞ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻣﻰ ﻛﻨﻨﺪ ﻭ ﺍﻳﻦ ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ ﻣﺪﺍﻭﻡ ﺧﻮﺩ ﺑﻪ ﻧﻮﻋﻰ ﻣﻰ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺍﺳﺘﺮﺱ ﺯﺍ ﺑﺎﺷﺪ.

6-1-4- ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻓﻴﺰﻳﻜﻰ ﻛﺎﺭ

ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻓﻴﺰﻳﻜﻰ ﺩﺭ ﻣﺤﻴﻂ ﻛﺎﺭ ﻳﻜﻰ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺯ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﺳﺎﺯﻣﺎﻧﻰ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺍﺳﺘﺮﺱ ﻛﻤﻚ ﻣﻰ ﻛﻨﺪ. ﺷﻐﻞ ﻫﺎﻳﻰ ﻛﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺗﺤﺖ ﺩﺭﺟﻪ ﺣﺮﺍﺭﺕ ﺑﺎﻻ، ﺻﺪﺍﻫﺎﻯ ﺑﻠﻨﺪ، ﻧﻮﺭﭘﺮﺩﺍﺯﻯ ﺿﻌﻴﻒ ﻭ ﺗﻬﻮﻳﻪ ﻫﻮﺍﻯ ﻧﺎﻣﻨﺎﺳﺐ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺷﻮﻧﺪ ﻛﺎﻣﻼ ﺍﺳﺘﺮﺱ ﺁﻭﺭ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ.

7-1-4- ﺍﺳﺘﺮﺱ ﺩﺭﻭﻥ ﻓﺮﺩﻯ

ﺍﺳﺘﺮﺱ ﺩﺭﻭﻥ ﻓﺮﺩﻯ ﺍﺯ ﻣﺸﻜﻼﺗﻰ ﻛﻪ ﺩﺭﺑﺮﻗﺮﺍﺭﻯ ﻭ ﺣﻔﻆ ﺭﻭﺍﺑﻂ ﺑﺎ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺩﺭ ﻣﻮﻗﻌﻴﺖ ﻛﺎﺭﻯ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﻧﺸﺄﺕ ﻣﻰ ﮔﻴﺮﺩ. ﺩﺍﺷﺘﻦ ﻳﻚ ﺭﺋﻴﺲ ﺧﺸﻦ ﻭ ﺍﻧﺘﻘﺎﺩﮔﺮ ﺑﺎ ﺭﻭﺵ ﻣﺪﻳﺮﻳﺖ ﺗﺄﺩﻳﺒﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ ﻛﺎﺭﻛﻤﻨﺪﻯ ﺍﺳﺘﺮﺱ ﺁﻭﺭ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﺗﻘﻼ ﻭ ﻛﺸﻤﻜﺶ ﺑﺮﺍﻯ ﻗﺪﺭﺕﻣﻰ ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻣﻬﻤﻰ ﺩﺭ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﺍﺳﺘﺮﺱ ﻣﺤﻴﻂ ﻛﺎﺭﻯ ﺑﺎﺷﻨﺪ.

8-1-4- ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺳﺎﺯﻣﺎﻧﻰ

ﺍﻛﺜﺮ ﻣﺎ ﺗﺮﺟﻴﺢ ﻣﻰ ﺩﻫﻴﻢ ﺗﺎ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﺛﺎﺑﺖ ﻭ ﻗﺎﺑﻞ ﭘﻴﺶ ﺑﻴﻨﻰ ﺑﺎﻗﻰ ﺑﻤﺎﻧﺪ. ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﻳﻦ ﺟﺎﻯ ﺗﻌﺠﺐ ﻧﻴﺴﺖ ﻛﻪ ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ ﻋﻤﺪﻩ ﺩﺭ ﻳﻚ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﻛﺎﺭﻯ ﻣﻮﺟﺐ ﺍﺳﺘﺮﺱ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ.

ﺑﺮﺧﻰ ﺍﺯ ﻣﻮﻗﻌﻴﺖ ﻫﺎﻯ ﻣﺘﺪﺍﻭﻝ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻛﻪ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻪ ﺍﺳﺘﺮﺱ ﻛﺎﺭﻯ ﻣﻰ ﺷﻮﻧﺪ ﻋﺒﺎﺭﺗﻨﺪ ﺍﺯ: ﺳﺎﺯﻣﺎﻧﺪﻫﻰ ﻣﺠﺪﺩ، ﺍﺩﻏﺎﻡ ﻳﻚ ﺷﺮﻛﺖ ﺑﺎ ﺩﻳﮕﺮﻯ، ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ ﺩﺭ ﺳﻴﺴﺘﻢ ﻫﺎﻯ ﻛﺎﺭﻯ ﻭ ﺗﻜﻨﻮﻟﻮژﻯ ﻛﺎﺭ، ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ ﺩﺭ ﺳﻴﺎﺳﺖ ﺷﺮﻛﺖ ﻭ ﺗﻐﻴﺮﺍﺕ ﻣﺪﻳﺮﻳﺘﻰ ﻭ ﭘﺮﺳﻨﻞ.